logo-mini

اشتراک گداری

پیش در آمدی بر قاتل انگیزه های معماران جوان یا همان مسابقات داخلی معماری ایران!!!



مسابقات معماری را می توان نقطه ی آغاز فعالیت دانشجویان معماری و یک فرصت یا سکوی پرتاب برای طراحان و معماران دانست.اما متاسفانه در سالهای اخیر مسابقات معماری ایران تبدیل به قاتل انگیزه های معماران جوان شده است .با بررسی بیشتر
و صرف نظر از تعداد اندکی از مسابقات شفاف معماری با انبوه فراخوان های مسابقات معماری روبرو خواهیم شد که با موضوعات و جوایز هیجان انگیز موجب ایجاد انگیزه شرکت در مسابقه در معماران جوان جویای نام و نان می شود،اما این پایان داستان نیست .گروه ها و اشخاص با هزاران فکر و خلاقیت ها که برخی بسیار خلاقانه و ستودنی است در مسابقات شرکت می کنند.از کارشکنی در زمان مسابقات و برگزاری غیر شفاف که بگذریم به مرحله داوری خواهیم رسید که داوران صاحب نام و برگزار کنندگان مسابقات بدون توجه به خواسته ها و الزامات وضع شده به داوری مسابقات می پردازند و طرح های برگزیده در زمان مقرر یا دیرتر اعلام می شوند.با بررسی نتایج متوجه عدم اشراف داوران بر موضوع و نمونه های موشابه در معماری جهان می شویم چرا که بسیاری از طرح های برگزیده پیش تر طراحی و یا ساخته شدند و این نشان از عدم تسلط داوران بر موضوع می شود .اما این تمام مساله نیست عدم رسیدگی به شکایات ، عدم پاسخگویی و گاه عدم پرداخت جوایز بعد دیگری از مسابقات معماری ایران است . مساله به همین جا ختم نخواهد شد و تاثیر بلند مدت آن کم شدن انگیزه معماران خلاق جهت شرکت در مسابقات می شود و حضور طرح های تقلیدی و پایین آمدن سطح مسابقات معماری را شاهد خواهیم بود.تاثیر بلند مدت این مهم بر معماری موجب افت طرح های ساخته شده و نابسمانی می شود که این روزها بر معماری ایران حاکم است.از سوی دیگر شاهد ظهور کارفرمایان و سازندگان برگزار کننده مسابقات فاقد اعتبار هستیم که با پرداخت مبالغ اندک جوایز به انبوهی از طرح ها و ایده ها جهت ساخت و سازهای خود دست می یابند.همچنین از دیگر خصوصیات این قاتل انگیزه ها عدم رعایت حقوق طراح است .
متاسفانه در سالهای اخیر تکرار این اتفاقات موجب شکل گیری موجی از معماری فرمالیستی وتقلیدهای کورکورانه شده است که سرانجام تیره ای را برای معماری ایران رقم خواهد زد.تمام این اتفاقات ناگوار در زمانه ای اتفاق می افتد که جوایز معتبر معماری از جمله پریتزکر به معماری زمینه گرا و اهمیت به شناخت بستر و کاربر روی اورده است و بررسی برندگان سالهای اخیر این مسابقات نشان از عدم توجه داوران به نام و نشان معماران دارد.
مسابقات بخش مهمی از معماری است چرا که در مسابقات برخی از محدودیت های بی علت کنار رفته و کیفت فضایی و خلاقیت مطرح می شود اما در جوایز و مسابقات داخلی شاهد رخنه کردن روابط و ارتباطات داوران ، پرداخت پول و خرید جوایز و آفت های دیگر هستیم.آفت هایی که به جز تاثیر مضر کوتاه مدت موجب فراموشی معماری گذشته ایران و تقلیدهای کورکورانه و از بین رفتن سبک در معماری ایران می شود . نهادها و برگزار کنندگان مسابقات در درجه ی اول و بعد از آن کمیته های برگزاری مسابقات می توانند با بازتعریفی در روند برگزاری مسابقات مانع از رشد این توده ی سرطانی در معماری شوند چرا که معماران جوان برای کسب نام ونشان و مادیات کم کم به ناملایمات و سلایق بازاری روی می آورند و این مهم علت شکل گیری تراژدی هست که در معماری ایران با نام معماری کلاسیک هستیم .سبکی بی اساس که عده ای فاقد تحصیلات آکادمیک در معماری بر آن دامن زده و هر روز مجسمه های زشتی را بر تن شهرهایمان حک می کنند.

یادداشتی از فربد ارباب زاده در فصلنامه معماری ما


نظر بدهید